Peter Laban werkte sinds 1996 met verschillende nationale en internationale NGO’s in Palestina en andere landen in West Azië. Hij is nu de coördinator van het Landelijk Netwerk Palestina van leden van GroenLinks en PvdA. Hieronder een aantal blogs
BLOG 1
Woensdag 26 november.
We zoeken een parkeerplaats in het drukke centrum van Ramallah, ‘bustling’ zou je in ’t Engels zeggen, veel mensen, kriskras overstekend door het dichte, langzaam rijdend verkeer. Je zou niet zeggen dat intussen Tubas, de hoofdstad in de gelijknamige provincie in het noorden van de Westelijke Jordaanoever, op grote schaal wordt aangevallen door het Israëlische leger: Apaches helikopters, mensen uit hun huis verjaagd om plaats te maken voor militaire posten, groot machtsvertoon, veel gewonden, een enkel iemand doodgeschoten. Absurd die tegenstellingen op iets meer dan 50 km van elkaar. Stel je voor, winkelen in Utrecht, terwijl Arnhem belegerd wordt?
Donderdag, 27 november.
In Tubas gaat het beleg en geweld verder. In westerse kranten wordt hier eindelijk meer aandacht aan gegeven. Breed op de sociale media en in de NRC van 28/11: de buitengerechtelijke executies door het Israëlische leger van twee jonge mannen in Jenin. Zich overgevend vanuit een garage, de handen omhoog, evenals hun shirt om te laten zien dat ze geen explosieven onder de kleding dragen, worden ze geschopt en geslagen door Israëlische Border Police, berucht om hun gewelddadigheid. Dan worden de twee teruggedreven naar de garage en daar van verschillende kanten neergeschoten onder de garagedeur. Een graafmachine stond al klaar en gaf een enorme dreun op de rand van het gebouw zodat de twee lichamen verder vermorzeld worden onder de metalen deur en muur van het gebouw. Alles gefilmd vanuit een ander huis dichtbij; https://aje.io/d2ncii
De Al Jazeera story over de Jenin killings, op film gevangen deze keer, maar geen uitzondering.
Kan het nog wreder en onmenselijker? Ja, in Gaza, waar vrouwen in gevangenissen verkracht worden en kinderen bewust door hun hoofd worden geschoten, en waar Palestijnse gegijzelde mannen worden opgehangen om daarna transplanteerbare organen chirurgisch uit hun lichamen te snijden (zoals gedocumenteerd door Dr Abu Sita). Het Israëlische handelen is nog sadistischer dan het geweld van de Mongolen in deze regio en in Anatolië 800 of 900 jaar geleden. Amnesty en HRW benoemen deze executies als systematisch beleid. Met bewust wegkijken en toelaten door vele westerse regeringsleiders. Wie klaagt ze aan vanwege medeplichtigheid?
Dezelfde dag wordt in Bidya, het stadje waar Huda’s familie en onze Zaytoun ETC olijfolie vandaan komen, een moskee door kolonisten in brand gestoken. De annexatiedrift wordt luidkeels aangemoedigd door Ben Gevir c.s “alle Palestijnen zijn terroristen en moeten gedood worden”. Sinds oktober 2023 zijn meer dan 1000 Palestijnen op de Westoever vermoord.
BLOG 2
Donderdag 4 december
Het wordt steeds grimmiger op de Westoever. Alle remmen worden losgegooid. Settlers vallen mensen en huizen aan. De Border Police en Israël Defense Forces kijken toe en arresteren Palestijnen, of erger “schakelen ze uit”, als ze hun land, huis of auto proberen te verdedigen, ongewapend. Eergisteren werd het Ramallah-Bir Zeit gebied van de wereld afgesloten. Niemand kon er meer in of uit. Auto’s in eindeloze files die geen kant meer op kunnen, urenlang. Tegelijk een razzia op het kantoor van de Palestijnse landbouworganisatie UAWC in Ramallah, door een tot de tanden gewapende overmacht. UAWC zou geld gebruiken om terroristen te financieren. Vrouwen en mannen geblinddoekt tegen een muur, geldkluizen met geweld geopend, kasten en bureaus ondersteboven, documenten overhoop of meegenomen. Alles kan en is geoorloofd, allemaal terroristen nietwaar? Boven ons in Bir Zeit werd een jonge Palestijn met geweld uit zijn huis gehaald en gearresteerd. Hoogstwaarschijnlijk de zoveelste die in administratieve detentie gaat, die dus zonder enige vorm van proces wordt opgesloten voor onbepaalde tijd.
De situatie op de Westoever is terug aan het gaan naar de 25 jaar periode tussen 1967 en 1992: een ‘full-scale’ militaire bezetting vergelijkbaar (zelfde praktijken) of erger met de (slechts) 5 jaar Nazi-bezetting van West-Europa. Lukraak gebruik van geweld, buitengerechtelijke executies, vernietiging van bezit, etc. Met daarbovenop de collectieve bestraffing van hele families of dorpsgemeenschappen voor een (meestal vermeende) daad van verzet, onmiddellijk benoemd als terroristisch. Misschien is het ernstigste kwaad wel de medeplichtigheid hierin van het westerse politieke en media leiderschap (met hier en daar een uitzondering). Voor een deel vanwege het omarmen van de mantra dat Israëlische leugens beschouwd worden als de enige waarheid. Voor een belangrijk ander deel vanwege vermeende economische en geostrategische belangen. Het is hoog tijd dat die zionistische leugens aan de kaak worden gesteld.
Zaterdag 13 december 2025
Het dagelijks leven in Ramallah en Bir Zeit? Op het oog gaat alles zoals het vroeger ging. Druk in de stad, nog dichtere traffic jams. Daaronder? Het bedrijfsleven zit op een laag pitje, economisch gaat het heel slecht. Ambtenarensalarissen worden schaars en gedeeltelijk betaald, Palestijnen uit ’48 (het huidige Israël) die op de Westoever boodschappen komen doen en naar restaurants gaan, een belangrijke bron van inkomsten, zie je bijna niet meer. Palestijnen die vroeger naar ’48 pendelden voor werk en beter inkomen, worden niet meer toegelaten. Israël doet daarbij de kraan van door hen voor Palestina geïnde belastinggelden steeds verder dicht. Een belangrijk pressiemiddel op de Palestijnse Autoriteit (PA). Daarnaast grote onzekerheid en spanning hoe de Israëlische bezetting, annexatie en geweldsacties de komende tijd zich verder ontwikkelen. Rustig thuis in Bir Zeit merk je er niet veel van, maar in de stad, onder de mensen, proef je de ongewisheid en spanning. En om ons heen gaat het abjecte geweld door. Elke dag.
BLOG 3
Zaterdag 3 januari
We aten gisteravond in een restaurant in Jifna, vlakbij Bir Zeit met Jamal en een van zijn tweelingdochters, klasgenootjes van een van mijn dochters. Jamal heeft een meubelfabriekje, waar hij keukens, kasten, deuren, etc. van hoge kwaliteit maakt en vertelt over zijn bedrijf en de economie. Hij functioneert hoogstens op 10% van zijn normale omzet. De houding van veel mensen hier verandert niet ten goede, veel agressie, botheid, de gemakkelijkheid en Arabische voorkomendheid lijkt verdwenen. Dit proces van verminderen van sociale cohesie lijkt begonnen te zijn na de Oslo-akkoorden, met de influx van PA mensen uit Tunis. Met goede relaties met de top van de Palestijnse Autoriteit kom je ver, en kan je rijk worden. De big business sector doet daar volop aan mee. Voor de meeste mensen echter is het economisch afzien. De keukens die Jamal gemaakt heeft voor iemand uit de hoogste kringen en die boven het restaurant een villa met zwembad liet bouwen, zijn nog steeds niet betaald. Corruptie, met name in de hogere regionen en met big business wordt steeds erger. Het is algemeen bekend dat een nieuwe Mall, een groot winkelcentrum tussen Bir Zeit en Ramallah, gefinancierd is met witgewassen drugsgeld. In het weekend is het er razend druk, en moet het verkeer worden omgeleid, terwijl verderop gewone winkels het loodje leggen bij gebrek aan klanten.
Dinsdag 6 januari

We worden opgeschrikt door granaat en geweervuur, aan de andere kant van de heuvel. Waarschijnlijk vanuit Bir Zeit University of verderop? Ook schoten (van Palestijnen?) aan onze kant van de helling. We krijgen onmiddellijk “live” bevestiging via sociale media, een Israëlische inval op de campus, waar 8000 studenten na de eindejaarsvakantie hun studies weer oppakken. Tot dusver zijn twee studenten gewond geraakt, de Rode Halve Maan wordt niet toegelaten om ze naar een ziekenhuis te brengen en alle toegangspoorten tot de campus zijn afgesloten. De reden voor deze overval? Studenten hebben een solidariteitsactie georganiseerd voor vrijgelaten en gemartelde Palestijnse gevangenen, en omdat ze de film over Hind Rajab hebben vertoond, het vijfjarig meisje dat in Gaza met haar familie door een Israëlische tank werd vermoord. Dat zijn volgens Israël terroristische activiteiten. Het laatste nieuws laat weten dat er 41 studenten zijn beschoten en gewond geraakt.
BLOG 4
Woensdag 7 januari

Ekram, een van onze beste vriendinnen belde op. Ze heeft een traditioneel Palestijns huis, alleen begane grond, met een groot stuk land er omheen, vol met olijf, amandel en andere fruitbomen, 30 bij elkaar. Pal onder de muur van een Israëlische kolonie aan de oostkant van El Bireh, zusterstad naast Ramallah. Ekram kreeg gisteren te horen dat het Israëlische leger die dag langskomt om alle bomen uit te graven en af te voeren. De bomen belemmeren het zicht op de omgeving, en je weet maar nooit wat voor terroristische activiteiten daardoor niet zichtbaar zijn. Wat een nonsense argument met al hun spyware. Ekram belt El Bireh Municipality Council op. Die komen meteen met materiaal en mensen. Ze onderhandelt met de Israeli, en die gaan akkoord dat de bomen alleen afgezaagd, geknot worden.

Als je dat doet, blijven ze in leven en komen ze na een tijd weer op met nieuwe loten. Echter, onder geweerschot, worden ze gedwongen de bomen vlak boven de grond af te zagen (op 30 of 50 cm mag niet). Of de bomen daardoor nog in leven blijven is zeer onzeker. Gewelddadige intimidatie. En je kan er niets tegen
doen. Van de 30 bomen, mogen er een stuk of 5, vlakbij haar huis blijven staan. 60 jaar oud, in een paar uur verworden tot een hoop brandhout. Zinloos geweld en machtsmisbruik. Stel je voor dat een fruitteler zijn hele boomgaard moet omhakken. Nederland zou te klein zijn. De pro-Israëlische VVD, BBB, JA21, PVV en de Telegraaf zouden op hun kop staan.
Elke dag op de Palestijnse sociale media krijgen we vergelijkbare berichten van arbitrair zinloos geweld door Israëlische militairen en kolonisten. Mensen die overhoop worden geschoten, anderen ontvoerd (gearresteerd), zoals een jonge vrouw van 21, die per ongeluk glimlachte tijdens een inval in haar huis; als straf zit ze nu in administratieve detentie, zonder aanklacht of motief. En voor hoe lang? Steeds meer berichten over verkrachte Palestijnse gevangenen, vrouwen en mannen. Israël dat vandaag of gisteren het verzet en de bevolking in Gaza een ultimatum van twee maanden geeft: ontwapen of totale destructie. Het gaat maar door. En Europa, met zijn nog steeds koloniale mindset en verholen racisme, staat niet op, laat dit al zolang gebeuren, en begrijpt niet dat het hiermee al onze sociale, rechtsstatelijke en andere verworvenheden van onze vrije, liberale (in de juiste zin van het woord, vrijzinnig) democratieën te grabbel gooit. En daarmee onze eigen vrijheid en rechtvaardigheid.
Zaterdag 24 januari
Terugkijkend op deze twee maanden op de West Bank, in Palestina, waar ik me thuis voel. Ondanks alles, ondanks het mogelijke geweld om een onverwachte hoek, ondanks de onverschilligheid en de sociale desintegratie die zich voltrekt in een deel van de Palestijnse samenleving, ondanks het eigen bejag, de corruptie en het machtsmisbruik van een ander deel van die bevolking, dat deel in big business en de top van de PA, collaborerend met dit koloniale racistische regime dat Israël heet. Maar dankzij al die gastvrijheid, de fijnheid, de behulpzaamheid, de hartelijkheid, de saamhorigheid, de Palestijnse overtuiging dat het recht tenslotte aan hun kant staat, dat de wal, de “Rode Lijn” tenslotte het schip keert, ondanks het huidige bewijs van het tegendeel. Een plaats, een land wiens moed en Sumud het verdient ooit vrij te zijn. Ik ga gauw weer terug.
Peter Laban werkte sinds 1996 met verschillende nationale en internationale NGO’s in Palestina en andere landen in West Azië. Hij is nu de coördinator van het Landelijk Netwerk Palestina van leden van GroenLinks en PvdA. Meer blogs zijn te lezen in de pdf.