Mei 2019

Redactioneel – Bas Joosse

Tineke Strik: ‘Wij willen een ander Europa’

Een vergeten conflict in Kameroen

Superwaar: duurzame keuzes in de supermarkt

Column – Margrietha Reinders

Daoud Nassar wil vrede in Palestina

Commentaar – Hans Feddema

Bianca Gallant wil erkenning voor slavernijverleden

Nominaties voor de Ab Harrewijnprijs

Column – Halima Özen

Joost Röselaers over populisme in de kerk

Stefan Paas ziet levensbeschouwelijke spanning tussen links en rechts

Colofon, Onder Ogen

Een Andere Wang – Helene Timmers

Recensie – Veenbrand

Cartoon – Maarten Wolterink

Fotoverhaal – Grootouders voor het Klimaat

De Uitsmijter – Suzanne van den Eynden

Geplaatst in | Reacties gesloten

Redactioneel – Bas Joosse

2019 Is weer zo’n typisch verkiezingsjaar. Binnen tien weken mogen we twee keer naar de stembus voor drie verkiezingen. Waar het in maart draaide om het waterschap en de Provinciale Staten – en volgens sommige partijen ook de Eerste -en Tweede Kamer – is het in mei Europa.

‘Brussel’ heeft veel invloed, er is nauwelijks een onderwerp te bedenken waar de Europese Commissie niet iets van vindt. Het verbod op te rechte bananen of te kromme komkommers? Europa bepaalt. Welke ingrediënten er in ons voedsel zitten, of hoeveel geld de industrie moet betalen voor CO2-uitstoot? Europa bepaalt. Wat er gebeurt als Europese wetten niet meer gelden, zullen de Britten laten zien met de Brexit.

Bij de komende Europese verkiezingen staat Tineke Strik voor GroenLinks op de tweede plaats, direct achter Bas Eickhout. ‘Europa staat op een kruispunt’, stelt ze. Als het aan haar ligt, voert Europa de komende jaren een solidair beleid, met meer aandacht voor het klimaat en de rechtsstaat. Dat is een ander Europa dan nu. Voor maatregelen is in Brussel draagvlak over de hele linie nodig, fractiegrenzen doen er uiteindelijk niet meer toe: in verscheidenheid verenigd, net zoals het Europese motto luidt.

Europa zorgt voor verbondenheid; of we nou willen of niet. Brussel verbindt ons ook met landen in Oost-Europa. Daar profiteren we ook van, door arbeidskrachten te werven en goederen en diensten te leveren. Europa heeft veel invloed en verenigt door wetten en regels; niet zozeer op gevoel, ik ken weinig mensen die zich als Europeaan identificeren.

Maar op sommige terreinen, houdt Europa zich opvallend afzijdig. Een voorbeeld daarvan is het conflict in Kameroen, waar in 2016 demonstraties tegen de overheersing van het Frans als voertaal, werden neergeslagen. Sindsdien vallen er dagelijks doden. De Europese belangen om in te grijpen zijn, volgens ontwikkelingswerker Marianne Lindhout simpelweg te klein.

Terug naar Nederland, waar ook niet altijd verbondenheid is. Ons slavernijverleden, bijvoorbeeld, wordt nog niet door iedereen erkend. Bianca Gallant strijdt sinds een paar jaar voor de erkenning van het verleden. In die erkenning blijkt dat Nederland nog lang niet tot nieuwe inzichten is gekomen. ‘Onwil en onbegrip overheerst’, zegt Gallant.

Op die onwil en dat onbegrip lijkt het rechts-populisme goed te varen; Thierry Baudet speelde in zijn campagnes vooral in op angst en onvrede, ook voor en over Europa. Zijn partij vaart er voorlopig wel bij.  Maar zonder samenwerking en verbondenheid, ook in Europees verband, komen we niet ver. Maar dan moet de Europese Unie wel meer willen zijn dan alleen een vrije markt en een economische samenwerkingsregio. Europa kan veel sterker inzetten op zaken als klimaatbeleid, duurzaamheid, gelijke kansen en mensenrechten. Er valt dus zeker weer wat te kiezen op 23 mei.

Bas Joosse, eindredacteur

Geplaatst inGeen categorie | Tagged | Reacties gesloten

Voorspelbaarheid troef in ‘islamdebat’

Sinds het voorjaar van 1989, na de Rushdie affaire, wordt er in Nederland gedebatteerd over ‘de islam in Nederland’ en over ‘moslims in Nederland’. Het verloop van de Rushdie-affaire vertoonde een patroon dat zich later steeds weer zou herhalen. Dit stelt Ewoud Butter in een artikel op de website Republiek Allochtonië 

In de jaren ’70 en ‘80 nam het aantal moslims in Nederland toe en kreeg de institutionalisering van de islam in Nederland steeds meer vorm. Er kwamen gebedshuizen en moskeeën, islamitische verenigingen, islamitische basisscholen, en de eerste moslimomroep. Toch werd er amper over de islam in Nederland of Nederlandse moslims gesproken. Artikelen over de islam gingen vooral over het buitenland en Mehmet Pamuk, een typetje van Kees van Kooten, was in die jaren waarschijnlijk de bekendste ‘Nederlandse moslim’.

Natuurlijk, de extreemrechtse Centrum Partij en de Centrum Democraten, vroegen enige aandacht voor de islam en de SP publiceerde de brochure Gastarbeid en Kapitaal (1983), maar van een debat over de islam of moslims in Nederland was amper sprake.

Dit debat bleef tot 1988 beperkt tot enkele kleine relletjes, zoals rond de Engelse film De dood van een prinses waarin een overspelige Saoedische prinses werd geëxecuteerd. Premier Van Agt (CDA) en de VVD-ministers Wiegel en Smit-Kroes oefenden druk uit op de NOS om de film niet op het scherm te brengen, nadat Saudi-Arabië had gedreigd met represailles. De film werd toch, zonder gevolgen, op de Nederlandse tv vertoond.

Lees het volledige bericht op Republiek Allochtonië

Geplaatst inNieuws | Tagged | Reacties gesloten

Maart 2019

Redactioneel – Theo Brand

Welmoed Vlieger: ‘Innerlijkheid in de politiek’

Groene lijsttrekkers uit de regio over hun drijfveren

Tweede kans voor gedetineerden

Column – Margrietha Reinders

Herman Kaiser hekelt populisme en zoekt verbinding

Commentaar – Hans Feddema

Hoe de kerk het kapitalisme baarde

Interview Khaled Sa’ad

Column – Halima Özen

Impressie bijeenkomst over de zin van het leven

Ecologische crisis dwingt tot groene theologie

Colofon, Onder Ogen

Een Andere Wang – Martin Damen

Recensie – Duurzame businessmodellen

Cartoon – Maarten Wolterink

Fotoverhaal – Dit is mijn verhaal

De Uitsmijter – Matthijs Brinkhuis

Geplaatst in | Reacties gesloten

Redactioneel – Theo Brand

Honderdduizenden scholieren in Europa en daarbuiten gingen massaal de straat op. En op 10 maart is de nationale Klimaatmars in Amsterdam die heel veel mensen op de been zal brengen. Het nemen van rechtvaardige maatregelen om CO2-uitstoot terug te dringen en de opwarming van de aarde te beperken, is hét grote politiek issue op dit moment.

Klimaat en duurzaamheid zijn ook belangrijke thema’s voor de provincies en de waterschappen. Op 20 maart mogen we in één gang naar de stembus voor zowel het provinciaal bestuur als het bestuur van ons waterschap een stem uitbrengen. Twee GroenLinks-lijstrekkers uit de provincie vertellen over hun drijfveren en waarden, en vanuit de waterschappen doen twee lijsttrekkers dat van de groene waterschapspartij Water Natuurlijk.

Ook in kerk en theologie is klimaatverandering een thema dat vraagt om doordenking. Binnenkort verschijnt het boek Groene Theologie van Trees van Montfoort. Op verzoek van de redactie schreef ze alvast een introductie. ‘Ecotheologie zet vraagtekens bij het wereldbeeld van de moderne tijd met zijn geloof in menselijk kunnen en in vooruitgang. In het moderne wereldbeeld zijn mensen nauwelijks meer onderdeel van een groter geheel maar staan ze erboven. Theologie wordt veel relevanter als ze weer durft te spreken over de hele werkelijkheid.’

CDA-prominent Herman Kaiser noemt in deze editie de klimaatcrisis een waardencrisis: ‘Wij wonen het huis van de aarde uit en laten het onbewoonbaar achter voor onze kleinkinderen. Als je door hebzucht de levensruimte wegneemt van toekomstige generaties, dan tast je elementaire mensenrechten aan.’ De bestuurskundige en oud-burgemeester schreef het boek In waarde verbonden en doordenkt de morele grondslagen van maatschappij en politiek. Dat is nodig in een tijd dat antidemocratische krachten wereldwijd sterker worden. Dat vind ook filosoof Welmoed Vlieger die studie doet naar politiek en innerlijkheid. Ze wijst op de kracht én kwetsbaarheid van onze democratie en zegt: ‘De innerlijkheid staat in de eerste plaats voor het hebben van doorleefde opvattingen en overtuigingen.’

Zonder reflectie op levensbeschouwing en onze innerlijke waarden en overtuigingen verschraalt de politiek in een cynisch spel van uitsluitend macht en deelbelangen. Dat maakt de wereld niet beter. Ook met deze editie van De Linker Wang hopen we iets te laten zien van de overtuiging dat politiek uiteindelijk moet gaan om het goede leven: om het geloof in gerechtigheid, vrede en de toekomst van onze planeet.

Theo Brand, hoofdredacteur

Geplaatst inGeen categorie | Tagged | Reacties gesloten

Wat is de zin van het leven?

De Linker Wang organiseerde op zaterdag 26 januari 2019 een nieuwjaarsbijeenkomst over de zin van het leven met filosoof Sanneke de Haan en theoloog Rikko Voorberg.

Voor ongeveer zestig aanwezigen gingen zij in gesprek over vragen rond de zin van het leven. “Het leven, ons bestaan heeft geen zin, het bergt geen hoger doel in zich”, stelde De Haan. Voor Voorberg is vooral de de vraag naar de hoop en deugd in het leven essentieel. ”

Een verslag van de bijeenkomst leest u hier of in ons papieren magazine.

De vraag ‘wat is de zin van het leven’ kwam in september 2018 weer in het middelpunt van het publieke debat. Toen publiceerde redacteur Fokke Obbema zijn verhaal ‘Even dood’ in de Volkskrant. Over zijn plotselinge hartstilstand, de weg terug zonder hersenschade en zijn zoektocht naar de zin van het leven die begon met een bijna-doodervaring.

 

Geplaatst inBijeenkomsten | Tagged , | Reacties gesloten

Impressie nieuwjaarsbijeenkomst

De Linker Wang organiseerde op zaterdag 26 januari 2019 een nieuwjaarsbijeenkomst over de zin van het leven met filosoof Sanneke de Haan en theoloog Rikko Voorberg.

Voor ongeveer zestig aanwezigen gingen zij in gesprek over vragen rond de zin van het leven. “Het leven, ons bestaan heeft geen zin, het bergt geen hoger doel in zich”, stelde De Haan. Voor Voorberg is vooral de de vraag naar de hoop en deugd in het leven essentieel.

Journalist Paul Delfgauw schreef een impressie op de website Goden en Mensen. Een verslag van de bijeenkomst verschijnt ook in het maartnummer van De Linker Wang.

Geplaatst inNieuws | Tagged | Reacties gesloten

December 2018

Redactioneel – Bas Joosse

Pim Fischer pleit voor mensen in de knel

Nawal Mustafa: feministische moslima

Impressie vredessymposium Zwolle

Column – Margrietha Reinders

Filosoof Kees Vuyk over ongelijkheid

Commentaar – Hans Feddema

Terugblik op stichting Oikos

GroenLinks moet radicaler kiezen voor vrede

Nieuwjaarsbijeenkomst 26 januari

TBS’ers in gesprek met gelovigen

Column – Halima Özen

Het humanisme van Boris van der Ham

Jacomijn Pluimers: ‘Hervorm de landbouw’

Colofon, Onder Ogen

Een Andere Wang – Wies Houweling

Recensie – Duurzame businessmodellen

Cartoon – Maarten Wolterink

Fotoverhaal – Kerkasiel Den Haag

De Uitsmijter – Axel Wicke

Geplaatst in | Reacties gesloten

Redactioneel – Bas Joosse

In Parijs werd in november herdacht dat honderd jaar geleden de Eerste Wereldoorlog eindigde. Nederland was neutraal en speelde geen rol in het conflict.  Toch vergeten we die periode niet, vanwege het belang voor de wereldgeschiedenis.

In de (online) samenleving van tegenwoordig bestaat het recht om vergeten te worden, waarbij bedrijven de plicht hebben om online gegevens van mensen te wissen. Als er een recht is om vergeten te worden, is er dan ook een recht om niet vergeten te worden, zoals we doen bij een Wereldoorlog? Misschien niet zo sec voor een persoon, maar een aantal rechten en plichten moeten we als samenleving niet vergeten.

Advocaat Pim Fischer zet zich in voor de rechten van ongedocumenteerden; mensen die zonder de juiste papieren in Nederland verblijven. De overheid heeft de plicht om ook voor hen te zorgen, stelt Fischer. Van een andere orde is het recht op afvalligheid, zoals Boris van der Ham dat noemt. Mensen moeten er ook bewust voor kunnen kiezen als ze niet willen geloven: ook dat is geloofsvrijheid.

Hoewel het niet formeel is vastgelegd is, moet het recht zijn om niet vergeten te worden er eigenlijk ook voor mensen zijn. De voorbeelden zijn er; denk aan de actie voor het kinderpardon, of het kerkasiel in Den Haag. Wie ook niet vergeten mogen worden, zijn TBS’ers. Een ontmoeting tussen hen en mensen die niet vastzitten levert verrassende inzichten op.

Een blik in de toekomst is lastig, maar voor volgende generaties moeten we niet vergeten om de aarde leefbaar achter te laten. Schone energie en een duurzame landbouw zijn daar kernelementen in. Jacomijn Pluimers van het Wereld Natuurfonds pleit voor landbouw die hand in hand gaat met de natuur.

Greetje Witte-Rang, theoloog en binnen GroenLinks actief in de werkgroep duurzame vrede, heeft een boodschap voor de Tweede Kamerfractie van haar partij. Waar GroenLinks zich regelmatig kritisch opstelt tegenover het vluchtelingenbeleid, zou die kritische houding ook moeten gelden voor het bijdragen aan militaire interventies en het toepassen van geweld. ‘Onze bijdrage moet op een fundamenteler vlak liggen’, zegt ze. Door kritische vragen te blijven stellen en te wijzen op lessen uit het verleden.

Deze editie van De Linker Wang is wat dikker dan normaal. Alle verhalen in dit winternummer dragen een boodschap van verlangen naar verandering in zich. Voor die verandering zijn we zelf verantwoordelijk, dus moeten de handen uit de mouwen. Naast rechten, plichten en deugden, is het misschien vooral de hoop op een betere wereld die mensen hiertoe in staat stelt.

Bas Joosse, eindredacteur

Geplaatst inGeen categorie | Tagged | Reacties gesloten

Tjeerd de Jong – voorzitter

Tjeerd de Jong (1979) is sinds begin 2012 lid van het bestuur van De Linker Wang. Sinds eind 2016 is hij voorzitter van De Linker Wang. Eerst als duo-voorzitter met Wies Houweling, sinds eind 2018 alleen. Tjeerd heeft milieuwetenschappen gestudeerd, werkt momenteel voor Rijkswaterstaat en woont met zijn gezin in Voorburg. Voorheen was hij onder meer enkele jaren voorzitter van het afdelingsbestuur van GroenLinks in Utrecht. Als voorzitter van het bestuur is Tjeerd verantwoordelijk voor algehele coördinatie en het contact met GroenLinks.

Geplaatst inBestuur | Tagged | Reacties gesloten

Pieter van Abshoven – penningmeester

Pieter van Abshoven (1952) is ingenieur en cultureel antropoloog. Hij woont in Alphen aan den Rijn. Naast penningmeester is hij ledenadministrateur van De Linker Wang. Eerder zat hij gedurende vier jaar voor GroenLinks in de gemeenteraad van Alphen aan den Rijn. Nu zet hij zich in voor onder meer taalcursuscentrum El Rogante en voor stichting Rebeca Lidwina. Deze stichting maakt zich sterk voor palliatieve zorg in Miercurea Ciuc, Roemenië. Jarenlang werkte Pieter voor diverse ontwikkelingsorganisaties.

Geplaatst inBestuur | Reacties gesloten
  • Over de Linker Wang

    De Linker Wang is de religiewerkgroep van GroenLinks en staat voor politiek met compassie. We laten ons inspireren door mensen voor wie geloof of spiritualiteit bijdraagt aan duurzaamheid, vrede en gerechtigheid.
    Religie kan inspireren tot samenwerking maar ook tot tegenspraak en kritiek. Het gesprek hierover voeren we in ons magazine en tijdens debatten en ontmoetingen.

  • Impressie nieuwjaarsbijeenkomst

    De Linker Wang organiseerde op zaterdag 26 januari 2019 een nieuwjaarsbijeenkomst over de zin van het leven met filosoof Sanneke de Haan en theoloog Rikko Voorberg. Voor ongeveer zestig aanwezigen gingen zij in gesprek over vragen rond de zin van het leven. “Het leven, ons bestaan heeft geen zin, het bergt geen hoger doel in…

  • Interview kerkasiel-dominee Axel Wicke

    Door zijn afkomst en familie voelt de Haagse dominee Axel Wicke zich verplicht om een Armeens gezin kerkasiel te bieden. In een interview met het Algemeen Dagblad vertelt hij over zijn drijfveren.

  • Aanmelden voor nieuwsbrief

  • Volg ons!

  • Tweets

    • Wat is vrijheid voor een vluchteling? Interview op @nieuwwij met de uit Syrië gevluchte journalist Hazem Darwiesh… https://t.co/mKn2JMSuMk - ongeveer 4 uur geleden
    • Vlammend betoog over de kracht van #diversiteit in de stad door de Amsterdamse wethouder Rutger Groot Wassink… https://t.co/tZqq7ArVH5 - ongeveer 3 dagen geleden
    • 'Homoseksualiteit, de liefde die de wereld ook nodig heeft!' Column van journalist @hazemdarwiesh via platform Net… https://t.co/qJJulvmGHT - ongeveer 3 dagen geleden
    • Op de ruïnes van een Palestijns dorp maakt Israël goede sier als tolerante natie, zo stellen mensenrechtenactiviste… https://t.co/3e17SifFCb - ongeveer 3 dagen geleden